สามปีกว่าๆแล้วนะที่เราไมได้เจอกัน....สามปีกว่าแล้วนะที่เราปล่อยใหเธอ้เล่นซ่อนแอบอยู่หลังตู้ทั้งๆที่เราก็เห็นรอยชายเสื้อเธออยูตลอดเวลา หลายครั้งแล้วที่ผมเบื่อหน่ายกับการเล่นซ่อนแอบนี้แล้วเดินไปหาเธอเพื่อจะบอกว่าเราควรจะหยุดการเล่นซ่อนแอบครั้งนี้ซะทีเถอะ แต่พอผมเริ่มจับไหล่เธอเท่านั้นเธอก็หันกลับมาทันควันพร้อมกับชูนิ้วเป็นสัญญาณที่บอกให้เงียบๆเถอะนะ ผมก็ทำได้แต่เงียบๆจนมันนานแล้วหละนะที่ บทเพลง WISH YOU WERE HERE ของ Pinkfloyd บรรเลงทุกครั้งที่ผมได้พบเจอสิ่งใหม่ๆ สิ่งที่ตื่นตาตื่นใจ สิ่งที่น่าประทับใจ สิ่งที่ทำให้ผมปวดร้าวซึ่งมันพอๆกับความปวดร้าวที่ได้รับในทุกครั้งที่ฟังเพลงนี้ เหมือนกับปลาทองที่ว่ายวนอยู่ในขวดโหลกับสิ่งประดับที่คิดว่าเป็นโลกของมันจริงๆแต่ความเป็นจริงนั้นมันกับเป็นเพียงแค่ภาพลวงตา จนในที่สุดเธอก็ยอมออกมาจากการเล่นซ่อนหาอันยาวนาน ไม่มีใครจำเป็นต้องหาเธออีกต่อไปแล้ว เพราะเธอไม่จำเป็นต้องหลบซ่อนอีกต่อไปแล้วนี่
    ผมเดินเข้าไปหาเธอด้วยรอยยิ้ม...... เธอหันกลับมาด้วยรอยยิ้มเช่นกัน...แต่ทว่าเธอ เดินทะลุผ่านผมไปพร้อมกับความรู้สึกหนาวๆร้อนเล็กๆในใจแตกระนั้น่ก็ไม่ได้ทำให้เธอได้ตระหนักหรอกว่ามีผมอยู่ ณ ตรงนั้น ผมจึงได้รู้ว่า
แท้จริงแล้วผมไม่ได้มีตัวตนอยู่จริงๆนั่นหละนะ

edit @ 9 Sep 2012 14:06:45 by The Magus

edit @ 19 Sep 2012 06:58:15 by The Magus

Comment

Comment:

Tweet

ปลาทองในโหล...
ถึงลูกแก้วในโหลจะสวยงาม
ถึงจะมีสายรุ้งยามแดดหักเหกับน้ำในโหล
 
แต่ก็ไม่มีอะไรที่เป็นของจริง
 
อยู่ในแม่น้ำ อยู่ในลำห้วย
อาจโดนปลาใหญ่ไล่ อาจเจอน้ำเสีย 
อาจมีแต่ขยะในก้นแม่น้ำ อาจไม่มีของตกแต่งสวยๆ
 
อันตราย แต่ก็เป็นอิสระ
และทุกอย่างก็ไม่ได้ถูกหักเหจากโค้งแก้วของโหล
 
double wink  
 
//เพลงของ Pink Floyd เพื่อนเคยแนะนำมาแต่ไม่ได้ฟังสักที แอบไปเงี่ยหูฟังมาเมื่อกี้ ก็เพราะดีนะเนี่ย surprised smile

#1 By lilith wong on 2012-09-19 23:26